Octavio Paz

Bir Gün Yiter Gider

Bir gün yiter giderEvren gökyüzündeKarda iz bırakmaz ışıkBir gün yiter giderKapıları açmaya ve kapatmaya….

Güneşin tohumu çatlar sessizceBir gün başlarSis oyar tepeyiBir adam ırmağı inerGözlerinde karşılaşır bunlar seninGünün içinde yiter gidersinŞakıyarak ışığın yapraklarındaÇanlar çalar ötelerdenHer çağrı bir dalgadırHer dalga gömülür çıkmamak üzereBir kımıltı…bir söz…buluta karşı ışık…Güler ve saçlarını tararsın dalgın

Bir gün başlar ayaklarındaAdlarından başka şey değildir; el..aklık..saç..Bu elin..bu aklığın… bu saçların..Bu görülebilen ve yoklanabilen dışarı…Bu içeri ve adsız olanAranır bizde el yordamıylaİzleyip dilin yürüyüşünüGeçerler bu imgeye gerdikleri köprüdenParmaklar arasındaki ışık gibi kayarlarEllerimin arasında senin gibiEllerimle elin gibi sarılırlar birbirlerine

Bir gün başlar ve sözlerimSıcaklık zinciri ışık kabuğuBir gün başlar ağzındaGözlerimizde yiten günAçılan gün gecemize..