Yaralı Kartala

sen dorukta vurulan kartalların şahısınsen henüz yaşanmamış dramların ahısınyangınları sırtıda taşıdın ömür boyubir mezarlık evine kilitledin korkuyuyollarına dikilen ısırganlar kinlidiryuvanda bıraktığın padişah temkinlidirparçalanan bir dünya ortasında kalmışsınşimşeklerin ardında düşlerini bulmuşsunmühürlü gölgeleri çekiyorsun derineçâresiz bir can gibi yanmışsın kaderineoysa titrameliydi uçuşunla mavi gökyeter, yüreğindeki alevleri yere döksen, dağlara uçmayı öğreten bir kartalsınbırak da bu güneş avuçlarında kalsınyeni bir vuslat için kırıldıysa saatinHaccâc-ı Zâlim'ine bitmeli itaatinbir de bu şâir için kendini at yabanaadını söyleyeyim, gülümü getir banaçözülsün düşlerimde paslanan kanlı zincirdökülsün penceremde biriken katranlı kirben gülüme kavuşup murâdıma ereyimsen çık kerevetine, güzel beyim, can beyim