Uyan Artık Yiğidim

Istırâbdır yiğidim azığımız, hicrandırMirasımız mahkûmdur, mahzundur, perişandırGene de ye’se düşme yiğidim; imtihandırFilizlenen her ölüm, mazlumlara nişandır

Ne gönüllerde sevinç, ruhlarda beyaz kaldıUfka bir bak, ilerle; inkılâba az kaldı.

Ülkemden hatırıma hep sefiller geliyorBin yüzlü Ebrehe’ler, kara filler geliyorŞimdi devran değişti; ebâbiller geliyorİbrahim bahçesinden taze güller geliyor

Âlemde, duyulacak kutlu bir âvaz kaldıUfka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı.

Çöküyor sırtımızda yükselen vahşi duvarHeykeller kırılıyor; dökülüyor mumyalarToprağın sinesinde umut var, heyecan varOkşadığın her kökten fışkırıyor bir bahar.

Buzlar çözüldü; kıştan kuru bir ayaz kaldıUfka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı.

Gözlerin âyet âyet büyüyen bir bebektirEllerin sokaklarda uçuşan kelebektirSana rehberlik eden ne cindir, ne melektirO bir İnsan-ı Kâmil, mücella bir dilektir

O’ndan bize ebedi sürecek bir haz kaldıUfka bir bak yiğidim; inkılaba az kaldı.

Bulanık akan sular durulacak yenidenGökyüzüne direkler vurulacak yenidenSaâdet menziline varılacak yenidenÇağlar üstü bir nizam kurulacak yeniden

Cehaletin elinde lanetli bir saz kaldıUfka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı.

Bu kan kokan coğrafya, bu çığlıklar senindirBu gözü yaşlı târih, hıçkırıklar senindirYeryüzünde çiğnenen bütün haklar senindirPrangalı hükümler, aydınlıklar senindir.

Yıllardır, uygarlıktan sana hep enkaz kaldıUfka bir bak yiğidim, inkılâba az kaldı.

Tasalanma yiğidim; zaman bizden yanadırKülümüzden yükselen duman bizden yanadırSon durak, son ilahi ferman bizden yanadırDünya düşman olsa da, iman bizden yanadır

Kapıları açacak çoşkun bin niyaz kaldıUfka bir bak yiğidim, inkılâba az kaldı

Mahzenlerde beklemek ziyan artık, yiğidimFecr-i sâdık vaktidir; uyan artık yiğidimAteşlere girsen de, dayan artık yiğidimHakikate dönüyor rüyan artık, yiğidim

Zalimler için karar verildi; infaz kaldıUfka bir bak yiğidim, inkılâba az kaldı.