Sükût-ü Hayal

böylemi olacaktı türkülerin son hâliezgilerden sorulur küfürlerin vebâliayna kırıldı; hisret divanında gül soldupapatya uçarı bir zakkum oldukuğu gölün en susuz noktasında boğulduivedî bir kavgadır tenhâ da ömürdireniyorumdireniyorum ki, aşk yenilmesinzenginlere, cinayet erbâbınaböyle mi olacaktı mutluluğun son hâlikahkahadan sorulur hıçkırığın vebâlibir milat öncesi kalıntı gibizulme açılıyor gizli kapılarsanki bütün yüzler çalıntı gibiçocuklarda bile kan kokusu varhayat bir dramdan alıntı gibitabut kırılıyor; ağlıyor mezaraşk elden gidiyor; durmamalıyımyosunlu hayaller kurmamalıyımölümün ardına düşüp gün boyukırmızı camlara vurmamalıyımböyle mi olacaktı değirmenin son hâlibereketten sorulur kuraklğın vebâligüya bütün umutlar ülkeme dolacaktıgüya ülkem göklerin yolunu bulacaktıneden hafif tartıyor yüregimi terâziintizarın mavi dengeleriniyıkıyor sonunda leylâdirenmeliyimdirenmeliyim ki, aşk yenilmesinyoksullara, kürek mahmumlarına