Siyah Gözlerine Beni de Götür

Daha dokunmadan kurudu iremçöllere bir türlü yağamıyorumyeni bir koşunun başlangıcındabiraz deprem sonrasıbiraz şehir hülyasıbir kalp yangınından geriye kalansiyah gözlerine beni de götürartık bu yerlere sığamıyorum.

Pembe uçurtmalar yolladığından berisarardı tiryaki menekşelerisonbaharın tozlu kafeslerindesevgi turnaları yakalıyorumturnalar gidiyor; ben kalıyorumavareyim,asudeyim,yorgunumbilmiyorum neden sana vurgunumErzurum garında banklar üstündeuyku tutmuyor karanlıklarıyitik düşlerimi kovalıyorumgölgeler gidiyor; ben kalıyorum.

Binbir türlü kokuyorsa yaylalarsiyah gözlerine beni de götürbaharın koynundan koparıp sanaipek bir mendile sardığım yüreğimleşehzade gülleri gönderiyorumumutlar kalıyor; ben gidiyorum.

Bütün yelkenlileri,deniz fenerlerinikaptanları sorgulayanyanından geçen küheylanlarınkorku tufanına yakalandığısiyah gözlerine beni de götürgüneş ülkesinden gelen yiğitlerbenzeri olmayan bir dünya kursuncellat,ayrılığın boynunu vursun.

Usul usul intizarı çürütenbu hercai diken,bu çılgın arzusürüklüyor imkansız muştularıneşiğine gönül vadilerinibir ağaçtan düşen yapraklar gibidüşüyorum tanyerineya topla yaralı kırlangıçlarıya da bu vefasız şarkıyı bitirözgürlüğe giden tutsaklar gibisiyah gözlerine beni de götür.