Sana Sonbaharımda Kal Bile Diyemedim

Diyemedim; evimde tutuklandı karanfilDiyemedim; maviye kan damladı içimdenBir hazân yıldızıydı mehtâbımda ellerinSevgi midir, ısırgan dudaklı dilberlerinGölgelerin kalbinde titreyen çiçekleriSevgi midir körlerin bakışlarında yatanRüzgârı, dalgaları, balıkları aldatanYoksa gülüşün müdür kâtil aynalar gibiSevecen bir ölümü öperek yanağındanGittin; çığlıklarını dinledim denizlerinKaybolan martıları bul bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim.

Karanfil kokusuyla kuşatılan yüreğimYaralı bulutların yağmurunda köz olurMerdiven kırılınca, tenhâlarda söz olurPuslu lâmbalar gibi yakarım düşlerimiÇalıntı bir kuşkuyu dağıtır bakışlarımToprak beni çağırır kucağına her akşamHer gece bilinmeyen bir âyine başlarımHer sabah yokluğunu düşürürsün peşimeAvuçlarım seninle doldururken gökleriGittin; bir defa bile bakmadan güneşimeRuhumdan bu âteşi al bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim

Sevgi midir, kuşların göçerken aradığıAldatılan lâlenin rahminde solan umutSevgi midir, dirilen her ânı ölüm kokarTüylerinde karayel gezinen kumrularınÇöllerin dudağında inleyen şarkılarıYaralı arslanların kanıyla filizlenirGözlerinde gizemli karartılar gizlenirMahzun olur kitâbın sayfasında hûrilerYollarını beklerken ay bakışlı perilerGittin de, intihara gömüldü çehreleriKaybolan yüzlerini bul bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim.

Balıklar her denizi sevdaya vatan bilirBalıklar yalnız suyun kollarında sevilirGöklerin tebessümü yayılır dalgalaraRüzgâra tutunurken gemicinin yüreğiGün batımı kırılır gemilerin direğiBen yine tanyerinde boynu bükük ve mâsumBir kaptân-ı deryânın ufuklarında solanBir hülyânın yurdunda büyüttüm izleriniYosunların ardında ararken gözleriniGittin; deniz kızları kurtuldu kafesindenKıyılardan hüznümü al bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim.

Diyemedim; kalemler bana bakınca erirDiyemedim; pusula mâverâyı gösterirBembeyaz kâğıtlara çizilen resimlerinKahır damlattığımız isyankâr saçlarındaKaybolan, bir ressamın umudunun rengidirSessizlik, çiğdemlerin açtığı ânda biterDağların yarasına düşer alın terimizBir bilgenin kabrinde yitik bir harfe benzerHer gece yıldızları arayan ellerimizGittin; kirpiklerimde çürüdü papatyalarKanayan feryâdımı bul bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim

Diyemedim; sokaklar yutuyor ışıklarıDiyemedim; evlerin kirli mahzenlerindeMahsur kalan, yağmurlu çocuk gülüşleridirBir yangını emziren semenderin kalbindeBaharı kuşatırken anne hıçkırıklarıSaatleri kıskanan babalar deliriyorKüfleniyor bir kızın gönlünün kırıklarıÇöllerin eşiğinde tükenir bulutlarımYalın bir akşam gibi gömülünce yasınaGittin suyu karanlık bir nehrin kıyısınaYanına cesedimi al bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim

Sen bütün nehirleri köle mi sanıyorsunYücesinde ruhumu görmedin mi dağlarınKıpkızıl seller akan vâdilerde ben varımBen yürürüm yolların yokuşunda gün boyuBen dururum yılanlı köşelerde çâresizÂn olur, ovaların sevdasıyla çağlarımÂn olur, kuraklığın koynuna mahkûm denizKaybolan bir cennetin hasretiyle bin pâreBaşımı taştan taşa vurur vurur ağlarımOysa gamsız gidişin kasırgaydı ansızınBahtımın esrârını bul bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim.

Say ki; bir avuç hüzün tohumudur gözlerimSay ki, çam kokusudur bakışlarım her akşamUğursuz pelerinler vurulur evrenindeSay ki, destur isteyen haramidir gecelerUyurken rüya görür bir cellâdın tenindeSıram gelir, hasretin çerâğını yakarımSıram gelir, tutkular zindanını yıkarımYanılgı düğüm düğüm tıkanır boğazınaİyi ki, efkârımı bulaştırdın nazınaBıraktığın mendilde unutuldu sûretimİçimden bu azâbı al bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim

Usul usul yürüdüm gittiğin gün ansızınGüneşin batışını beklemeden yürüdümKapandım bir mâtemin tûfanında hücreyeEsâret, çıngıraklı bir korkudur, bilesinSevecen kırlangıçlar kurşunlanır ardımdaBıyıkları terleyen delikanlı mıyım benKanda mı boğulmuşum, eli kanlı mıyım benBir başıma dağların arasına düşmüşümÇobanlarla ağlamış, hasreti bölüşmüşümGittin; feryâd-ü figân sızdı yalnızlığımaYitik nağmelerimi bul bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim

O yerde parmakların bulutlara dokunsunO yerde fırtınalar fısıldasın türkümüAdımı birdenbire okusun çağlayanlarÂh çekince, o yeri yakacak ağlayanlarFarklıdır ötelerden bakışı bir tavşanınFarklıdır böceklerin yörüngesinde âlemYazmalı, biliyorum, gittiğin ânı kalemHangi deprem ejderin fermanıdır, yazmalıKirpiklerinden isyan yağmurları sızmalıGittiğin ân, burcunda dâre çekildi şiirYanına bu sevdayı al bile diyemedimSana son baharımda kal bile diyemedim.