Rüveyda Ben Sendeyim Sen Bendesin

Önce korkunç azaba kahra gömülüyorumSonra en büyük affa uğrayıp gülüyorumÇatlıyor da mezarım dışa vuruyor beniTerazi Rüveyda’ya divan kuruyor benigüneş aktı, ay söndü parçalandı yıldızlarRüveyda şimdi burda sen varsın, gözlerin varBeyaz tüller içinde ruhun sarıyor beni

Sahibisin bu eşsiz muhabbet sarayımınMağrur yükseliyorsun uluların katınaHuriler imreniyor sonsuz saltanatınaElime tutuşturup kalbinin kadehiniSevgini şarap gibi sunuyorsun RüveydaÇiçek çiçek kalbime doluyorsun Rüveyda

Acı yok, intizar yok eskide kaldı hasretÖmrünü tamamladı endişe, korku, hayretBuz ve köz tarih olduGeçti zaman ve mekanZaman biziz, mekan bizİmkansıza yok imkanÖmrün ne sonundayız, ne de henüz başındaOtuz üç yaşındayız, hep otuz üç yaşındaİçim sensin bu ilde, dışım sensin RüveydaRüveyda,Ben sendeyim sen bendesin Rüveyda