Özlem Beyaz Bir Gül Açar Bağrında

Mevsimlere dokunan tebessümün sıcağıSana doğru akmayan ırmağın sığılığıdırGariplerin hüzünle alevlenen ocağıSana doğru süzülen damlanın çığlığıdır

Maskesi çocukları aldatıyor ömrümünUyku, çıkmaz sokağın beynine vuran ağrıUğursuz ellerimde sararıp solmuştu dünBugün bütün çiçekler açıyor sana doğru

Yine geçtim o kanlı badireler şehrindenSalyangoz işgaline direnen kalmamıştıÇeşmeler simsiyahtı günahların kirindenSenden kopan hiç kimse bahtiyar olmamıştı

Aşkını büyüsüne kapılan kertenkeleKabuğunu sıyırmak için yollara düştüÇevresinde acılar biriken bir heykeleBeddua göklerinden bulutlar kara düştü

Ölülerin sessizce uyandığı o yerdeİhtiyar olmamıştı sana varan bedenlerAyrılık yine me'yus, kıvranıyor kabirdeBakmamışlar yüzüne yalnız sana gidenler