Operada Kuşlar Ölür Ansızın

Uzak mı durmak ister bir vadiden bir nehirBir kalbin yatağında birikse de kan ve kumUnutulmuş bir ândır kitabında yokluğumBir derun muamması kırk gözeli ıstırapUfukları sessizce terk eden gölgelerinİhanet librettosu, Batı kokan bir mendilDamla damla büyüyen zehir yüklü karnavalÇarmıha gerilen aşk çatlatırken geceyiBellini toprağında su perisi bir hayalAldanırsa sim ü zer endamına bir kızınBir vahim operada kuşlar ölür ansızın

Titreyişler, soprano, haykırış nöbetleriSon gösterisidir şark bülbülünün kafestePapağanlar uçuşur parçalanan her sesteTutkular gülzarını kuşatmıştır ısırganHıyaban kırmızıdır şimdi, dağ başı dumanTenor bir yalnızlığın ardında uyuyanlarSustururlar binlerce yılın rüyalarınıOyalan bağ bozumu bekleyen son bahçıvanBu bir mahrem buluşma, bu bir cellât düğünüKapısını açarken melodiler kederinKim bilir, operada kuşların öldüğünü