Ölümü Paylaşan Çocuklar

Yıllardır göğümüzden aldı güneşi, ayıİnsanlığın kralı İsrailli amcayıBilemedik; kanımız doyururmuş bu yerdeDoğmuşuz; ölüyoruz kapkaranlık evlerdeŞu küçücük kalbimiz ona düşmanmış meğerEy zalimler zalimi Hitler, görseydin eğerVahşice parçalayıp gülkurusu tenleriEfsanevi şanına gölge düşürenleriMerhameti hatırlar, gözüyaşlı bakardınKahrından bir mum gibi eriyip de akardın

Rengârenk kurşunlarla sırılsıklam olmuşuzAteşten bahçemizde gonca gonca solmuşuzAldatıp yeryüzünün bütün sakinleriniVahşetin zirvesine koyarak dinleriniSaklanarak geceye, bulutlara, denizeİsrailli amcalar misket atıyor bizeYağmur dedikleri şey meğer böyle yağarmışEvrenin katilleri canı kanda boğarmışEy kuşlar nerdesiniz, nerdesiniz ey fillerBizi yalnız bıraktı insan adlı sefiller

Tahtında hainleri oturtan bir milletinZincirini kırması mümkün müdür zilletinYiğitler nerdesiniz, ey Peygamber düşleriKalbimizi emiyor bir yılanın dişleriEy arslanlar, kartallar, ceylanlar nerdesinizKesildi mi sonunda bu dünyada sesinizTarzanın ihaneti ağlatıyorsa siziAğlamayın; o zaten asla sevmezdi biziNe masal kaldı artık ufkumuzda, ne destanUyanmanın vaktidir bu zavallı kâbustan

Ey hümanist muamma, ey dünya bekçileriKonuşmasınlar diye kopardınız dilleriGün gelir de, aşikâr olursa tende sırlarBu amcalar size de kan mezarı hazırlarVurdular; toprak için açmışız bağrımızıAç ve susuz değiliz; unuttuk ağrımızıYüzümüz kan içinde, göğsümüz, ellerimizKuş olup uçtu göğe masum hayallerimizBiz alevler şehrinin ağlaşan çocuklarıFilistin’in ölümü paylaşan çocukları