Ölüm Noktürnü

seninle karşılaşıp solduğum andı ölümyüzüne baktığında tutuşup yandı ölümçoğaldıkça çoğalan bir sevda ülkesindeellerine dokundun; sana inandı ölümo efsunlu, yağmurlu, hercai gözlerindenuçan kelebekleri mutluluk sandı ölümakkor dudaklarından ağı düştü içimeyollarında yürürken sanki insandı ölümviran eylediğin gün yorgun hayalleriniayrılıkla, hüzünle, aşkla sınandı ölümbir ömür vuslatını bekledi boynu bükükbilmem ki aşk uğrunda neden kınandı ölümsüründü yıllar yılı karanlık köşelerdebenim gibi kıvrandı, kahra dayandı ölümher akşam tufanında harap oldu güneşimgece baygın bir rüya, gündüz hülyandı ölümsensizliğin en ağır fermanıydı içimdedudaklarımdan sızan bir damla kandı ölümölüm seni sevmektir bir celladın elindebilmem hangi yürekte böyle sultandı ölüm