Ölüm Noktürnü

seninle karşılaşıp solduğum andı ölümyüzüne baktığında tutuşup yandı ölüm

çoğaldıkça çoğalan bir sevda ülkesindeellerine dokundun; sana inandı ölüm

o efsunlu, yağmurlu, hercai gözlerindenuçan kelebekleri mutluluk sandı ölüm

akkor dudaklarından ağı düştü içimeyollarında yürürken sanki insandı ölüm

viran eylediğin gün yorgun hayalleriniayrılıkla, hüzünle, aşkla sınandı ölüm

bir ömür vuslatını bekledi boynu bükükbilmem ki aşk uğrunda neden kınandı ölüm

süründü yıllar yılı karanlık köşelerdebenim gibi kıvrandı, kahra dayandı ölüm

her akşam tufanında harap oldu güneşimgece baygın bir rüya, gündüz hülyandı ölüm

sensizliğin en ağır fermanıydı içimdedudaklarımdan sızan bir damla kandı ölüm

ölüm seni sevmektir bir celladın elindebilmem hangi yürekte böyle sultandı ölüm