O'ndan Kalan Fotoğrafa

Kalbim hep o hülyâyı anar, baktıkça sanaTeselli buluyorum yüzünde, anlasanaOysa aldatılıyor tablolar meyhanedeBir yanda resimleri yakan Eflâkî DedeÖbür yanda Balıklı Manastırı'nda sinsiSeni görebilseydi Leonardo da VinciMonna Lisa dünyaya elleriyle bakmazdıRessamlar istese de, fırça resim yapmazdıÖlümü sorguluyor bakışların, gülerekTaşır mı bu azâbı içimde BinbirdirekGeyikleri ürküten bir cinnettir varlığımSenin merhâmetine kaldı bahtiyarlığımBu ne amansız ateş, bu ne tanımsız ölümBâri fotoğrafında beni reddetme gülümGri bir bulut gibi giyinmişsin zamanıBalmumu gözlerindir yüreğimin kemanıEllerini okşasam, bilmem uyanır mısınYanında boyun büken adamı tanır mısınO adam, siyahlara bürünmüş, bağrı yanıkO adam, bir gül için gece-gündüz uyanık