Mezar Taşımdaki Dört Mısraya Bakarken Ağ ...

ağlama, sonsuzluğun kapısıdır bu taşlarağlama ki, onlarda feryât etmeye başlarneden toprak olduktan sonra geldin yanımabir ömür nerde idin od düşerken canımamâdem acı çekmemi istemiyordun gülümneden yandığım halde, acı çekiyor külümmahrumun olsam bile, ağlama, kabrimde bendayanamam kederlenmene, kahrına rağmeneyvah, sende solmuşsun istilâ kıskacındasonbahar rüzgarları sevişiyor saçındagözlerinde, kırılgan tebessümü akşamınnerde, esirgediğin o mağrur ihtişamındünya mı sarsılıyor, yoksa titriyor musunben sana tiryakiyim hâlâ, biliyor musuntoprağımda tütüyor hayalin, buhur gibiher gece bekliyorum gelmeni, sahur gibikomşularım soruyor: Kimdir bu nazlı sultan?adını anacağım ânda ağarıyor tansen güneşe bakarken, uykuya dalıyorumhaberini her yani gelenden alıyorumbu hayal hakikatin özüdür, rüya değilsûretimi görürsün, mezarıma bir eğilokursun kitâbemde vardığım son durağıbulursun başucumda gülümseyen burağı'Hû' sesini fısıldar kulağına taşlarımruhuna kâfur gibi yayılır gözyaşlarım