Gelmedin

Gelmedin, son hayal de yanıp kül olduBu deruni kavgada kırılan gönül olduŞimdi menziller elem; yürek duman; sine çakDevleri mahkum eden hayatım şimdi helâk

Gelmedin; yıldırımlar düştü hülyalarımaNasıl kıydın be zalim, masum rüyalarımaSana doğru her adım neden hep ölüm sunarSeni her andığımda renk solar desen yanar

Hangi rüzgar böyle sabırla koşar ardındanHangi el nakış nakış gergef dokur ardındanSusarsam anlatır mı seni göklere tarih?Bensiz olur mu sabah, güler mi kara talih

Gelmedin koptu zincir parçalandı anılarSardı bütün ruhumu tükenmeyen ağrılarKalbimin pembe köşkü harab oldu gelmedinBahçesinde açan gül türab oldu Gelmedin

Bil ki kıyamet kopsa bu ateş sönmeyecekHeyhât! Şair mehtaba bir daha dönmeyecek