Ey Sarı Gök Bulutu Ey Izdırap Gülşeni

dön kendine, gözlerimi yüzündevur kendini kimsesiz yolara ömrününeysarı gök bulutu, ey ızdırap gülşenizaman definesini taşı dagarcığındayoksa aşkı bir belelı vadiye çekersin

eline geçince ruhun dizginleriniumudunu imkansız çöllere taşır ölümkumların dehşetine salar gezginleriniefsunlu bir vahanın bağrına düşer ölüm

eteği neden yaslı keremsiz kalan dağınhangi rüzgar kuruttu duygular tarlasınıey sarı gök bulutu, ey ızdırap gülşenidokundur ellerini şiirin alevineyoksa aşk, bir köşede ansızın yakar seni

dön kendine, anlarsın; yıllar boyu çaresizolmak ne kadar acı karanlık bir kuyudabirer birer kapanır güneşin perdelerikaybedersin bir daha dönmemek üzere geririyakar neş’eyi de, budala uykuyuda