Ey Melal

Ey hüznün ötesinden içime bakan melalAhuların seni kıskandığınıKalbime fısıldarken rüzgarın dudaklarıYüreğine tutunmak istiyorum sessizceEsrik bakışlarını ayırma gözlerimdenŞafak hatıraların kanadında gizlidirTanyeri bir çocuğun avuçlarındaEy ömrümü bir bahtın ucunda yakan melalRuhumu bir gül gibi ellerine bırakıpZambakların sırrına yürüyorum sessizceEsrik bakışlarını ayırma gözlerimdenEy damar damar öfke, pıhtı pıhtı kan melalNerede, karanlığa hükmettiğimiz günlerNeden böyle vurgunuz ateş dilberlerineErdem çiçek özüdür, yıldızlardan süzülürPembe bir yanılgıdır hayatı büyülemekYabancı doruklara uzatma elleriniEsrik bakışlarını ayırma gözlerimdenEy gönlünü bir damla suya bırakan melalYenilgi doldurulmuş diye bardağımızaPrangaya vurmalı mıydık geçmişimiziZamanın yılgınlığı gömülmeden toprağaRuhumu bir sır gibi mehtabına gizleyipEski umutlarıma dönüyorum sessizceEsrik bakışlarını ayırma gözlerimdenTerkediyorum uykuda gülümseyen kuşlarıŞehrayin siliniyor ufkumdan; gün dönüyorEy dünyama ırmaklar misali akan melalYakındır, gökyüzünde açması çiçeklerinKaktüslerin bahara erişmesi yakındırAyırma gözlerimden esrik bakışlarınıEsrik bakışlarını ayırma gözlerimdenEy hüznün ötesinden içime bakan melalEy ömrümü bir bahtın ucunda yakan melalEy damar damar öfke, pıhtı pıhtı kan melalEy gönlünü bir damla suya bırakan melalEy dünyama ırmaklar misali akan melalEsrik bakışlarını ayırma gözlerimden