Bu Son Mezar Kalbimde Hicranla Kazılan...

bu şiirde iki göz varbiri senin; biri onunSenin o karanlık, küf kokulumatem gözlerini terkediyorum

biliyorum; saçlarının sarısıgözlerinin yeşiline karışmışbiliyorum; sana benzemek içinmelikeler birbiriyle yarışmışfosforlu ve derin bakışlarınaçağlar boyu nice destanlar yazılmışoysa ben görülmedik bir lale yaprağınagökleri kıskandıran bir destan yazıyorumgözlerin değişip kaplasın karanlığıbütün ufukları sarsın gözleringene de hep bende kalsın gözlerin

lkapama gözlerini; karanlıktan korkarımatlılar kaybeder yolunu, hasretiminposta güvercinleri geri dönmez ülkemeyaslı dereler gibi mutsuzluğa akarımkapama gözlerini; karanlıktan korkarım

llateşten ve köpükten sıyırıp ellerimimekanımı gülistan eyleyendir gözerinisyanıyla ihtiras ve gerilim yaşayanKabil’in ruhunu kan eyleyendir gözlerinvuslat aşkını Leyla düşürmedi çöllerearzı Mecnun’a hicran eyleyendir gözleringözlerinde başladı tarihin macerasıAdem’i Havva’ya ram eyleyendir gözlerinKerem dağlar ardında aradı gözleriniKamber’i bile viran eyleyendir gözlerinFerhat dağları deldi yolunu bulmak içinsevmeyenleri giryan eyleyendir gözlerinsuların emzirdiği muamma bir çocuğuyedi iklime hakan eyleyendir gözlerin

lllgözlerin göklerindeher yüzyılın başındabirer akkor olmuş gözlerinçekip çıkarsam da mısralarımıben yalnız gözlerinin şairiyim aslında

hangi rüzgara verdiysem aşkımıbeni alıp yangınlara götürdümuştu beklediğim bütün yelkenlilerdenateş düştü içime

lVyüreğimden fışkıran bir “ah” mıdır gözlerinbeni benden koparan “eyvah” mıdır gözlerinBu gözler, o aydınlık o güzel gözler değilyoksa yalancı mıdır, günah mıdır gözlerinses midir, aynalarda çarpan kulaklarımakürdili hicazkar mı, segah mıdır gözlerinArif Bey’i Itri’yi ömür boyu inletennihavend mi, sultan-ı yegah mıdır gözlerinkubbesinde yitirdim zaman duygularımıakşam mıdır, gece midir, sabah mıdır gözlerinruhumu baştan başa acılarla dokuyanbeynimi kurşunlayan silah mıdır gözlerinher köşede zifiri bir silüet bırakangönül memleketimde seyyah mıdır gözlerinrenkler avare; sitem başıboş kuytulardamavi midir, yeşil mi, siyah mıdır gözlerinyoksa yalancımıdır, günah mıdır gözlerin

Vnihan kıldı gözlerin bana kapılarınıoysa ben gözlerinden girerdim yüreğineher bakışın bir damla ab-ı zindegan idihicranlı her gülüşün bin yıllık figan idiiçime, soluşundan sonra koyu renklerinbirer şirpençe gibi düştü gözbebeklerinferyadıma gök bile bigane değil şimdisöyle, kurtuluşun mu, harabın mı gözleringözlerinde mi mehtab; mehtabın mı gözlerin

Vlçağlayanlar bile hararetlidirbuğday başağının açlığıdır ufuklarsiperleri aşıklar mı doldurmalıydızalimler mineden böyle hıçkırıklı, umutlar

Vllbeni hangi urganla bağladın gözlerinebeni hangi ırmağa karıştırdın yenidensenden kopamıyorum gözlerin var oldukçasensiz yapamıyorum yüzün bahar oldukçagözlerine baktıkça duruluyor yüreğimölse de, gözlerinden soruluyor yüreğimindirme kirpiğini; tutuşmasın kainatnazar kıl; ferahlasın; kavruluyor yüreğimsensiz küle dönerek savruluyor yüreğim

Vllldiyorlar ki ağlaağla ki dumanı dağılsın yollarınağlamayı denizlere bıraktım

yalnız gözlerindir hayatta kalanuğruna adandığımmahşeri sularla çevirip dört yanındangönlümde sakladığımaynalarda arayıp bulamazken günboyugölgesinde konakladığımgözlerindir ufkumda dalgalanan

Rüstem’in kanını döktüm yerlereİstanbul’u kuşattım gözlerin içinAzrail’e koştum siperlerimdengözlerine baka baka dirildimniçin kızıl kıyamettir gölerin bu günniçin heyelan var eteklerindeİsrafil’den işaret mi almışsınyanaklarında mahşer kalıntısıdudaklarında mizanbütün gamlı hüdhüdler Belkıs’le döner sanayıldızlar vuslat için her gece iner sanarengini, gözlerinde kaybolan bilir

lXgözlerin uğrak yeridir bestekarlarınşairler hüzne dalar yeşil okyanusundaeşiğinde ölümsüz dilencilergözlerin gecenin intiharıdır

sen gözlerine mahkumsun; gözlerin banaben şiir yazmasam, kim tanır gözlerinigeçerken yalnızlık sokağındanhangi demirci indirir parmağına çekicihangi berber yanağını keser müşterisiningözlerine bakmasam, doğar mı güneş

Xgözlerin boşluğa akan bir ırmak değilgözlerin sadece ölmek, yaşamak değilgözlerin tükeniş doruklarındabulunmayanları aramak değilgözerine aşina olduğum günden beriben artık hır gece sesleniyorumdüşe kalkayorgun argınderbederyapayalnızduruyorum; yanlış anlaşılıyorher hücremde bir inkılabher gönlümde bir mahitabevim harab; ömrüm harabne ay kaldı, ne de mehtabgök bulanık; ufuk silikgene de mağrur ve dimdikyürüyorum; mezarım oluyorsun ansızın

Xlbu son şiir, o küflü gözlerine yazılanbu son mezar kalbimde hicranla kazılansenin gamsız gözlerin kahkahalar atarkenbenim gözlerim viran; ağlamaya değer miher cilven bir ıstırab; her nazın kapkaranlıkyorgun kuraklığında ıslanmaya değer mihiç güzel olur muydun gözlerin olmasaydıateşlere girmeye ve yanmaya değer mibir kevser ırmağında serinlemek dururkensellerine karışıp bulanmaya değer miaydınlığın gözleri çağırıyor kalbimizehir bakışlarınla boyanmaya değer migözlerine bir ömür dayanmaya değer mi