Bak İşte

Nur yüzlü tebessümler bırakıp da yurdumaBazen rüzgâr olursun burçlarında geceninÖteyi omuzlayıp gelir bazen de rüzgârBaşımdaki dumanı dağıtır gözlerinleZüleyha’yı Yusuf’a götürürken atlılarBak işte, tohum şimdi rüyada, derindedirBir dua mahşerinin sonsuz mihverindedirAvucundan taşıyor kevser dolu bir sebilMerhamet ki, o leylî saçlarında uyuyanSon derin aynasıdır tenhayı bilenlerinYüreğimde ay gizli, sinemde bir karanfilBense yine bir nehir, şeb-i yelda ve mahrumBazen de bir cellâdın simsiyah ellerindeEski bir bahçıvanın korkularına mahkûmBak işte, bir gözyaşı damlası, boynu bükükBir ayna sırlarını döküyor toprağınaKendi karanlığına gömülüyor sönen mumBak işte, uyandırdı gelişin ağaçlarıHer yaprakta o mahzun düşlerimin oyasıÖzsuyunda sen varsın çiçeklerin; her düşteKapılar, pencereler sana vurgun, bak işteSus ve yürü; ruhumun sarayıdır otağınGizli bir şehzadenin sırrında kaybol ve susBilsen ki, sultanlığın, tahtındadır bu çağınHüzün ki, ne girift bir dünyadır sana mahsusBak yine ayağına kapandı köleler; susDoğunun o efsunlu harabelerinde miKayıp cennetlerini aradın da mevsiminKi her gece yıldızlar saatleri kırdılarAkrebini zincire vurup sonbaharındaYelkovandan kederin hesabını sordularSen şimdi ne kadar da Züleyha’sın ki öyleBeyaz bir gül taşırsın avuçlarında her anRüyalarında bile senin için ağlayanParmağının ucunda bir Yusuf görüyorsunÖteden sıradağlar geliyor sevda ileDenizler senindir al; umudu denizlerinKörpe bir nergis olup düşünce eşiğineRuhumun kumruları, kardelenleri, seninSustuğunda, kelime yangını, cümle kışıKonuş; suyu ısınsın buz tutan çeşmelerinDurduğunda duraklar mutlu; yollar çaresizYürü; ayak bastığın kara parçalarındaIrmaklar gökyüzüne akıyor ardınsıraKımıldayan yokuşta, uğuldayan inişteYolcular izlerini soruyorlar, bak işteBozkırdaki sureti kayboldu bir çobanınBir vadiye akmanın eşiğindedir zamanBir ney bulup üflesem gözlerine bakarakKamış kül, ses kıvılcım, boşlukta bir yanardağAnlayamıyor muyum kirpiğinde bulutlarAvare kuşlar gibi benim göğümü ararYalnızlığı gül kokan benim bahçelerimdeRengârenk bir kelebek oluyor bakışlarınAnlayamıyor muyum, en gizemli şarkılarDudakların ruhuma dokunduğunda çalarGece aydınlığında bir devin kalbindesinBir hayalden kalan her muamması ömrümünSenin duygularında çözülüyor ansızınYüzünle buluşuyor yüzümün çizgileriYankısını sesinde arıyor çığlıklarımİçimde kum saati, ne ileri, ne geriBulunur belki bir gün bir şehirde bir sokakBir ev, sessiz bir oda, her köşesinde baharÖyle mağrur ki zaman yeniden doğmak içinBir kadın bir cihangir istiyor kaderindenBir adam, kucağında güneş, ay ve yıldızlarKâinatın o sonsuz, o esrarlı yerindeBak işte, tarihini arıyor ellerinde