Aynalara

aynalar, duydunuz mu kahrı kıskandıgımıona bile sessizce gülümsemis olmalısöyleyin bu azaba derinden kandıgımıgözüm dahi dokunsa gülüme, vurulmalıgördügüm her dügünde "gelin"dir sanıyorumgözyasım kezzap gibi akıyor yanagımdanher sabah, uyandıgım rüyada yanıyorumyalnızlık iki büklüm çıkıyor konagımdanduyunca bir yapragın bir dalı seçtiginibahçemdeki agaçlar atese dönüsüyortakılan her yüzügün boynuma geçtiginibilin artık aynalar; hücrelerim üsüyorhep beni törpülüyor bu heyelan kuskususanki O'nsuz kalmısım gögün yedi katındabu derûnî aska mı kuruluyor her pusuacaba gülüm mü var her duvagın altındaher sabah, yüzünüzde tebessüm görüyorumO'na, umudunuzdan bile toz konmayacakher aksam, mahkûm olup zindana giriyorumaynalar, ben ölmeden, mumunuz yanmayacak