Ay Anam

İçimi sardığında her dikenli kördüğümKimdi, ilk baktığımda aynalarda gördüğümKimdi bahçemde mahrem çiçeklerle büyüyenGecelerimde durup gündüzümde yürüyenGözleri toprağımda gül kokulu bir nehirBakışları güneşi arayan pervanedirEy ışığı ruhumda filizlenen ay AnamKendi karanlığımda kaybolmuşum vay anamYolcuysam, yollarımda gülücüğün saklıdırÇehrene ram olanlar Karanî dudaklıdırMecnun yüzlü bir vaha, avuçlarında çileGölgende taşıyorsun beni rüyada bileBir bak yurduma, nasıl devrilmiş yere dağlarHer köşede bir masal, eski bir ninni ağlarFeryadımı kanayan bulutlardan duy Anamİhanet kurşunuyla vurulmuşum vay anamUnutsam da ıstırap denizlerinde seniHer an dualarınla kuşatıyorsun beniBazen damarlarıma dokunuyor martılarBazen kafatasımla oynuyor karartılarBoynumu bükenlerin dergâhına varmışımCellâdıma bin yılın baharını vermişimSadak boş; ok kırılmış; parçalanmış yay, AnamŞahmerana küsmüşüm, darılmışım vay anamO bembeyaz örtünün her mevsim burçlarındaEn derin fırtınalar gizlidir saçlarındaHangi serseri baksa hicabına ansızınBinlerce şimşek olur taşlara vuran sızınSenin yitik yılların ömrümün mehtabıdırBir uzan da, üstüme çöken dağları kaldırBebeğini yeniden beşiğine koy AnamDört yanımdan devlerle sarılmışım vay anamDiyarında şakayık bulduğumuz günleriHatıralara gömüp çoğaltmışız kinleriHer birimiz uzakta yaralı gezginlerizDoruklara bakarken kuyuları dinlerizElimizden tutanın gönlü siyah, kalbi loşKapımızı kıranlar penceremizde sarhoşYeniden o cihangir elbiseni giy AnamZehirli çeşmelerde durulmuşum vay anamAyrılıklar çekse de ayağımdan, tutarsınŞefkatinle büyüyen çiğdemlere katarsınHer damlası hüzündür alnımdan sızan terinBiliyorum; silecek o cefakâr ellerinKıtalar ötesinden gelse de bahtıma güzNe yetim kalacağım yüreğinde, ne öksüzBeni artık dirilen bir şehzade say AnamSanma ki tükenmişim, yorulmuşum vay anam