Na't-ı Şerif
NAAT
Ey Nebi; ey miracın sultanışüphe yok ki alemlere rahmettir senin gelişin;gene şüphe yok ki alemlere rahmettir seninKâbe’nin kapısından içeri adım atıp;İbrahim peygamber gibi putları birer birer devirişin:Öyle ki; devirdiğin putlara bakıp dünya alemaydınlık bir kapı bulsun kendineasılsız davranış ve inanışlardan kurtulabilsinAllah’a ortak koşmaktan uzak dursun ey Nebi;artık inkâr vakti tamam olsunyol görünsün ışık saçılsın etrafa:insan insanlığın bilsin, hak yerini bulsun;yoksa ben ne yapardım o vakit zindanlarınzifiri karanlığında yaşasaydım eğer;insanın insanlığından uzaklaştığı zamanda,ben ne yapardım başıboş kalsaydım eğer;ömrü hayatında yol gösterici bir ışığı olmayanve hep ziyanda olarak yaşasaydımbana kötü bir akıbet olmaz mıydı ey Nebi;çünkü onlar ne kadar anlamaz insanlar kicehlin karanlığı içinden gururla geçerekdünyanın aldatıcı mahiyetiyle birlikteinkârcı bir hal üzerinde olan hayatlarınınefislerine güzel göstererek ve inatlaşiddetli bir öfkeyle çıkarlarken ortaya;o zaman sen vardın ey miracın sultanı:
Varlığın ilahi nurun kapısı oldu ya MuhammedAllahumme Salli Alâ Seyyidina MuhammedVe Alâ Ali Seyyidina Muhammed.
Ey Nebi, ey miracın sultanısen doğduğunda beyaz bir bulut gelip sarmıştı dagizlemişti içinde senimelekler pervane olmuştu etrafındanura gark olmuştu her taraf; sen doğdun güller açtı,sen doğdun gönüller coştu, sen doğdun açıldı kapılar:sen doğdun Kur’an geldi, sen doğdun furkan geldi.sözlerin dosdoğru bir yolu gösteriyor;senin yolunun toprağı olayım;olayım da bana ey hatemül enbiyabir kurtuluş zerresi bahşeder ümidiyleo rahmet kapısından rezil rüsva olmadanyüzüm kızarmadan gireyim;her secdede miracını göreyim;her kıyamda Mekke’ye doğru yürüyüşünücanı gönülden arzu edeyim;yüreğimin her kanamasında Taif’te bulunayımbulunayım ki ey Nebi; ey miracın sultanıtaş değmemiş şu benim hakir başıma taşlar yağsın;hicabından bulutlar ağlasınağlamaktan gözlerim kan çanağına dönsün,öyle ki sana atılan taşlardan dünya utansın;çünkü risaletin bir bağış oldu insanlığa;hicretin bir başlangıç oldu ey Nebi;hicretini muştuya çevirene hamd olsun;Mekke’ye dönüşüne hamd olsun;sen ki; “şahit ol yarab” dedin;hakikati insanlara duyurdun:
Sen doğdun dünya kurtuldu zulmetten ya MuhammedAllahumme Salli Alâ Seyyidina MuhammedVe Alâ Ali Seyyidina Muhammed.
Ey Nebi, ey miracın sultanıEy hatemül enbiya.Ey cennetin efendisielbet kıyamete kadar yaşayacak senin mübarek sözlerinsenin hayatın ışıklar saçarak ulaşacak gönüllerine insanlarınkitabın muciz anahtarıyla açılan kapının eşiğinde durupaman dileyecek, ümitler içinde bekliyecek insanlıkHira’dan bir müjde ile döndüğünden berigönüllere bir sürur halesi ile girdiğinden berifeleklerin ve meleklerin arşı coşturan zikirlerinden beriey örtülere bürünen ey alemlere rahmet olarak geleniki cihan saadetini müjdeleyen Allah’ın Rasulüher halükârda aşk meclisinde bir pervane olupaşk ateşiyle yanmadıktan sonra neye yararneye yarar ki benim feryadı figanımzamanın cehlinden bizar olmak ne kazandıracak ki banaey aşk yolunun davetçisi; ey bağrı yanık aşıkların ilacı;şimdi ben burada kendi dünyamı tutarken elimde,zemheri gibi içime biriken ne varsa ve herşeyden önce:na’tı’mı kabul eyle ey Nebi;takatim kalmadı artık derdimi tutacak bedenimde;sensin ancak önderim sensin iki cihan saadetimde:
Alemlere rahmet olarak sen geldin ya MuhammedAllahumme Salli Alâ Seyyidina MuhammedVe Alâ Ali Seyyidina Muhammed.