Resim Dersi

Beyrut’ta katledilen masum sivillerin hatırasına...* * *1Boya kutusunu önüme koyuyor oğlumBir kuş çizmemi istiyor bendenKül rengine batırıyorum fırçayıBir dörtgen çiziyorum, üstüne bir kilit ve çubuklarOğlum, gözleri dehşet dolu, diyor ki bana:“Ama bu bir hapishane…Yoksa bilmiyor musun baba, kuş çizmeyi sen? ”Oğlum, diyorum ona, ayıplama beniKuşların biçimini unuttum inan.

2Kalem kutusunu önüme koyuyor oğlumBir deniz çizmemi istiyor bendenKurşun kalemi alıyorumSiyah bir daire çiziyorumOğlum diyor ki bana:“Ama bu siyah bir daire, babaDeniz çizmeyi bilmiyor musun yoksa? ”Ona diyorum ki: OğlumEskiden deniz çizmekte ustaydımAma bugün…Oltayı aldılar bendenAv yaklaşmıştı oysa…Mavi renkle konuşmamı da yasakladılarÖzgürlük balığını yakalamamı da.

3Resim defterini önüme koyuyor oğlumBuğday başağı çizmemi istiyor bendenKalemi alıyorumBir üçgen çiziyorum onaResim sanatındaki bilgisizliğime şaşırıyor oğlumŞaşkın şaşkın diyor ki:Üçgenle başak arasındaki farkı bilmiyor musun baba?Ona diyorum ki, oğlumEskiden başağın biçimini bilirdim benSomunun biçiminiGülün biçimini..Ama bu metalik çağdaOrmanın ağaçlarıSilahlı adamlara katıldı yaGüller, lekeli giysilere büründü yaSilahlı başaklar çağındaKuşlar silahlıKültür silahlıDin silahlıBir somun alsamİçinde tabanca buluyorumBir gül koparsam bahçedenSilahını dayıyor burnumaBir kitap alsam kitapçıdanParmaklarımın arasında patlıyor…

4Yatağımın kenarında oturuyor oğlumBir şiir okumamı istiyor bendenGözümden bir damla yaş düşüyor yastığaKorkuyla izliyor oğlum ve“Ama baba diyor, bu gözyaşı, şiir değil! ”Ona diyorum ki:Büyüdüğün zaman oğlumArap şiir kitaplarını okuyuncaSözcükle gözyaşının kardeş olduğunu göreceksinVe Arap şiirinin yalnızcaParmaklar arasından çıkanBir damla gözyaşı olduğunu…5Oğlum kalemlerini, boya kutusunu önüme koyuyorBir yurt çizmemi istiyor bendenFırça titriyor elimdeAğlayarak düşüyorum…