Nizar Kabbani

Özgeçmiş

hüznümün anahtarlarınıneden istiyorsun benden?hüznüm ki, bülbülün hüznü gibisevinçli bir hüzün…ben böyleyim…elli yıldırçılgınlığımın bir kıyısı yokne de bunalımımın bir sınırı.ben böyleyim…hüznümün otelleri arasında gidip geliyorumdenizler ne kadar çiğnedigök gürültüleri ne kadar da tükürdü beninedentenimin değişmesini istiyorsun?tenimin değişmesiuzak bir ihtimalsesimin değişmesiuzak bir ihtimal…ne kadar çok bana tapanlar sarsa benio kadar hissediyorum kendimiyalnız bir ilah olarak..ne kadar aşıklarım sarsa benikendimi o kadar bir ikilemde hissediyorumne ben biliyorum ne istediğimine de şiir…2neden arzularımıza bakmaya çalışıyoruzkendimi aptalca hissedeyim diye mi..seni seviyorum deyince…kelimeler sana ne katıyor?aşkın gezegeninde yokyeni bir şey…3neden..konuşma sanatını icra ediyoruz yatağın üzerinde?ayvaya benzeyen göğüslerinden sonra..sözlerin yararı yok..nedenuğraşıyoruz bilgilenmeyle?perdeler, gökyüzüve yeryüzü altımda sallanırken4nedenöğretmen rolü oynuyorum..karar saatinde-söylene kollarım cam.. ne de dudaklarım buz..teninin gözenekleri açık..göğüslerin..soluklanmak için dışarı çıkıyor arı havayı..biraz sonra..geri dönüyor.ne yararı var aristo’nun..lorca’nın..kafka’nın..tagora’nınkan kaynayıp..damarlar uluduğunda..bu şarabın kültürü..ne ilgilendirir ki bu parçaları?ve vücudun eşsiz bir parça..eşsiz..Çeviri: Musa Ağgün

Temalar