Meydan

Şu yeryüzü er meydanıGönül sevmez her meydanıYüreksize yorgan döşek,Koç yiğite ver meydanı.

Başbuğlar tuğ kaldıranda,Atlar dizgin dolduranda,Malazgirt'te, Çaldıran'daSakarya'da gör meydanı.

Kaytan bıyık bura buraGakkoş, Dadaş sıra sıraElaziz'de Çay'da Çıra,Erzurum'da bar meydanı.

Ey içi boş, dışı süslü!Eli kirli, yüzü paslı!Yetişsin Asım'ın nesliEtsin sana dar meydanı!

Geldiği gün kutlu çağrıBas, titresin yerin bağrı.Doğu'dan batıya doğruBir yay gibi ger meydanı.

Ben Türk'üm! De, dur sözünde,Yürü Bozkurt'un izindeKalmasın şu yer yüzündeŞerirlere şer meydanı.

Tanrı Kut Mete Çağı'ndan,Son Peygamber kucağından,Hacı Bektaş ocağından,Açık bize sır meydanı.

Hayaller kalınca güdükAçıldı surlarda gedik...Mehter sustu, öttü düdük,Rezil oldu er meydanı!

Yer yüzünde kalsan da tekEğme boyun, öpme etek!Çin seddinden, Nemçe'ye dekYeni baştan sar meydanı.

Bak neler var dünlerindeAcı, tatlı günlerinde...Dumlupınar önlerindeMehmetçik'ten sor meydanı.

Sancaklar kalmasın aysız,Boz Oklar Üç Oklar yaysızSoyunu bilmeyen soysuzDüşmanına kor meydanı.

Ayrılık can paresidir,Sıla, gurbet çaresidir,Ahi Evran töresidir.Yarenlerle yar meydanı.

Dön ardına bir bak heleHatırına neler gele...Dar boğazda Çanakkale,Tarihin en zor meydanı!

Git danış büyük ceddine,Sor doğuda Çin seddine,Girmek kimlerin haddineSen açmazsan bir meydanı!

Çabuk söner şişirdiğinSoya çeker devşirdiğin...Kırk Bismillahla girdiğinMeydan, şimdi kir meydanı.

İtibar olmazsa ereDüşmana kim göğüs gere?Kör döğüşü olan yereDerler elbet kör meydanı!

Uyanınca Türk'ün özü,Gerçekleşir Tanrı sözü...Olur bir gun şu yer yüzü,İnsanlığın hür meydanı!