Derman Aradım Derdime

Dermân aradım derdimeDerdim bana dermân imişBürhân aradım aslımaAslım bana bürhân imiş

Sağ u solum gözler idimDost yüzünü görsem deyûBen taşrada arar idimOl cân içinde cân imiş

Öyle sanırdım ayrıyamDost gayrıdır ben gayrıyamBenden görüp işiteniBildim ki ol cânân imiş

Savm-u salât u hac ileSanma ki biter zâhid işinİnsan-ı kâmil olmağaLâzım olan irfân imiş

Kande gelir yolun seninYa kande varır menzilinNerden gelip gittiğiniAnlamayan hayvân imiş

Mürşid gerektir bildireHakk’ı sana hakka’l-yakînMürşîdi olmayanlarınBildikleri gümân imiş

Her mürşîde dil vermeKim yolunu sarpa uğradırMürşîdi kâmil olanınGâyet yolu âsân imiş

Anla hemen bir sözdürürYokuş değildir düzdürürÂlem kamu bir yüzdürürGören onu hayrân imiş

İşte Niyâzî’nin sözünBir nesne örtmez Hak yüzünHak’tan âyân bir nesne yokGözsüzlere pinhân imiş