Düşü Ne Biliyorum

Kimdi o kedi, zamanıneşyayı örseleyen korkusundaeğerek kuşları yemlerine,bana ve suçlarıma dolanan?

Gök kaçınca üzerimizden veyıldız dengi çözüldüğündeneydi yaklaşanyanan yatağından aslanlar geçirmişve gömütünün kapağı hep açık olana?

Yedi tül ardında yazgı uşağı,görüldüğünde tek boyutlu düzlüktür ove bağlanmıştır körlerörümcek salyası kablolarla birbirinesevişirken,iskeletin sevincini aklın yangınınadöndüren, fil kuyruğu gerdanlıklarla.

Yine de, zaman kedisipençesi ensemde, üzünç kemiğimdençekerken beni kendi göğüne,bir kahkaha bölüyor dokusunu

düşler marketinin,

uyanıyorum küstah sözcüklerle:Ey, iki adımlık yerküresenin bütün arka bahçelerinigördüm ben!