Çok Güzel

Durma artık burada uysal âşık!Aydınlık milinin yatağında.Bilemiyoruz belki de meşe o ağacın adı,Anlamıyoruz varolduğumuzu gölgesinde ağırbaşlılığın.Veda geliyor şimdi, öğretmek içinSergilenmeyi, uçuşan geriye dönen vakitte.

Kime, kime gönderiyor incelen yapraklarınıgüzün, kavisin beyaz yanağıyla?

Bu aklıkta, minarem mavi benim.Işığım denize kayıyor, bir sayıklamaİzleğiyle, bir zamanlar pay verdiğimiz insanlığa!