Zehir Zakkum Zamanlar

ömrüme zarar veren erkekler sevdimcam kırıklarıyla sundular bana tenleriniseviştikçe çoğalan ellerine inandımuzun...çok uzun ayrılıklardan sonrasabırsız bir çarmıh gibi açılan kollarınaçarmıh sarmaşığıydım usul usul dolandımbana nazlı ölümlerkorsan ürpertiler banabana aklı çelinmiş geceler kaldıömrüme zarar veren şiirler sevdimaşka ait bir damar kesilmiş gibikızıl atlar boşandı içimin aynasındankanadım sözlerde gözlerde pıhtılandıminfilaktı ihtilaldi laneti üstümeydisözlerin yalanından yılanından gözlerinbana düş bana gizembana zehir zakkum zamanlar kaldıömrüme zarar veren şehirler sevdimyıkılmayı sevdim hep o enkaz halimibir depremi tek başıma karşılayabilmek içinboşaltılmış şehirleri bekledimharçsız kuleler örüp kaldırım taşlarındangençliğimi felaket müjdesinde denedimbana çığ bana boranve umarsız aysarıah! bunca zararına sevmeninneresinden dönsem geçmiş zamandı