Nilay Özer

Görmek Büyüyor Bu Kimsenin Anladığı Yük ...

anıtsı ve utangaç ve filizî bir ki üç...ve durmadan bölünen çift cinsiyetli okunaksız bir şeydi hayır bir yerdiçoğala çoğala sis mi kar mı tövbe de bir yokoluş biçimi yaşamasındanbakkallar sonrasıydı şaşırmış adamların ellerinden un akıtıp geldiğigöğün son kez denendiği o heves ham yenen hurmalardan da burukkireçlenip gömülmüştü üstelik defterleri korkulur güllere bulaşmasındanhazırlıksız ve uzak ve geçici bir ki üç...bir olay kişisi mi hayır bir şeydi

her yerdeydi göstermek mümkün değil...bir sızıyordu kapıların altından türlü koyu renklerde endişelerdebir siliyor açık seçik izlerini var mı yok mu tövbe de bu masal zamandangözlere yazılmalı çünkü unutturulur seyrine sadakât gerektiren her yoklukçünkü bir balkonun eğri büğrü kederi sözcüklerle olsun biçimlenmek istiyorhem büyüyor sokağın yüzüne birikmiş sular sularda bir ölüyü okumasındanağırlaşmış ve siyah ve kaç parça bir ki üç...herkesin kendisi mi elbet bir şeydi

şemsiyelerin paltoların altında uzun...uzun şapka tereklerinin gazetelerin arkasında geveze bir boşlukvapurların basık salonlarında bakışan erkeklerle kızların inandığıbir kayıp ilanı son kez nerde görülmüş bir çift göz ve boyalı bir ağızevleri yağmurla işaretlenmiş kızlardan en az biri kalkıp gitmelidaha büyük gün yok çünkü bir gövdenin bulutları dağıtmasındangeniş kalçalı ve toy ve ansızın bir ki üç...dağlara teklif mi gülünç bir şeydi