Neyzen Tevfik

Nokta

Şu yola kırk senedir attım adım,Daha hâlâ beni ben anlamadım.

Aklımın erdiği bir şey varsa,Fikrim ebad-ı hayali yarsa

Cezr ü medlerle, ebedle ezeleVarmış olsam o reh-i lem-yezele.

Bana rehber olacak şule, adem,Ademin şulesi hîçî der isem

Bunca varlık ki benim meşhudumNur-ı aşkınla bütün mescüdum.

Ve ademden edişim acze rücû,Saçıyor pîşîme milyarla tulü.

Her tulû’un şeb-i bîdârından,Şu fezaya-yı hafâ-bârından.

Yağıyor bunca serâir güneşi,Yakıyor aczimi hayret ateşi.

Aczimin de buna aciz kalışı,Der demez meselenin geldi başı:

Halleder noktayı aklen, hissen,Bunu tekrar okuyup dikkat eden.

Tıp Fakültesi Hastanesi, Haydarpaşa07.01.1337

Şiirde geçen sözlük kelimeleri