Görünmüştür Bana

Fazl-ı Yezdan, kâinat olmuş, görünmüştür bana,Cavidânî mümkinât olmuş, görünmüştür bana,“Sü vi du” âb-ı hayat olmuş, görünmüştür banaHatt-ı menşur, iltifat olmuş, görünmüştür banaHer sada bir assalât olmuş, görünmüştür bana.

Gönlümün yoktur şeriki ruh u fikrim müstakil,Bir alev içtim ki ben, ismi şarab-ı SelsebîlVarlığım bir ateş olmuştur şuurum müzmâhil,“Sü” ya secde eylerim ben çünkü kıblem bir değilCümle eşya mahz-ı zat olmuş, görünmüştür bana.

Aşkımın bir nassıdır gönlümdeki feyz-i cünunSarhoşum bezm-i ezelden erganunum Kaf ü NünUğramaz meyhaneme, peymaneme râib u zunûn,Naz ile ref’-i nikab ettikçe ahkâm-ı su’ün,Sırr-ı esma beyyinât olmuş, görünmüştür bana.

Vadi-i hayretteyim, umman-ı acze dalmışım,Ben bu sonsuzlukla serhadd-ı fenada kalmışım.Fazl-ı Yezdan devletinde fakr ile ün salmışım,Nağme-i aşk-ı ilahiden işaret almışım,Her tecelli Muhkemât olmuş, görünmüştür bana.

Cebr ile tatbik eder Neyzen kader ahkâmını,Hal diliyle söyler eşya cümle-i ifhâmını,Hırz edindim sakinin son cürâ-i ikramını,İçtiğim günden beri pîr-i mugânın câmını,İlm-i sûrî türrehât olmuş, görünmüştür bana.

01.08.1944 Bakırköy Tımarhanesi