Geçerim

Geçen gençlik günlerine yanmıyanYok gibidir, bense bakar geçerim.Yoku vara, varı hiçe gömerekHer solukta bir gam yakar geçerim.

Durulmadı gitti belirsiz başım,Kardaşımdan başka herkes kardaşım.Kader, zaman, kader, hicrân yoldaşım,Dertli ırmak oldum, akar geçerim.

Devrin siyâseti pek saçma sapan,Pişirdiği pazarlıklar çok yavan,Matbu’atın ocağında kaynayanKazanlara bir kulp takar geçerim.

Araştırdım hakiykat notlarında,Yok bir ma’na dehrin vur tutlarında,Şi’rimdeki duygu bulutlarındaBir şimşeğim, hicrân çakar geçerim.

Göz kapamam hiç bir Tûr’un nûruna,Perde açtım İsrâfil’in sûruna,Kalbimdeki yanan aşkın uğrunaCehennemi yakar yıkar geçerim.

Anladın mı beni yakan o piri?Neyle meyle bak ne yaptı fakîriEbedleri kucaklıyan esiriMa’na gibi deler, çıkar geçerim.

Bulamazsın cevherimi bir kânda,Gömülüyüm bir mukaddes nihânda,Gönlümdeki ışığımla bir andaYüz bin Leylâ sever bıkar geçerim.

Neyzen gibi serserinin fakîyr’inMihrâbıyım içindeki zamîrin,Men-Rabbüke diyen Münkir, Nekir’inDefterini dürer, tıkar geçerim.

(Tıp Fakültesi Hastahanesi - 1337)