Geçer

Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer,Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer,Gam karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer,Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer,Gece gündüz yok olur, an-ı dem adem de geçer,

Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi,Çağlıyan göz yaşı mı, yoksa ki hicran seli mi?İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi?Çevrilir dest-i kaderle bu şu'unun fili mi,Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer,

İbret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan,Nefsini kurtara gör masyad-ı mafihadan.Niyyet-i hilkatı bul aşk-ı cihan aradan,Önü yoktan, sonu boktan, bu kuru da'vadanUtanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

Ne şeriat, ne tarikat, ne hakikat, ne türe,Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küreCahilin korku kokan defterini Tanrı düre!Ma'rifet mahkemesinde verilen hükme göre,Cennet iflas eder, efsane-i Adem de geçer.

Serseri Neyzen'in aşkınla kulak ver sözüne,Girmemiştir bu avalim, bu bedyi' gözüne.Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,Hak olur pir-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer.