Baktım, Ağladım

Yâd-ı hayal-i yar ileGülzara baktım, ağladım.Andım şemim-i kâkülün,Ezhâra baktım, ağladım.

Kalbim esir-i aşk-ı yâr,Gönlüm heva-yı bî-karar,Eş kim misal-i cûybar,Âsâra baktım, ağladım.

Hicran ile dil oldu hun,Bahtım yaman, talih zebun,İkbali gördüm ser-nigunİdbâra baktım, ağladım.

Müstakbelim olmuş heba,Hâlim bela-ender bela,Mazideki bî-intiha,A’sâra baktım, ağladım.

Bir bî-kesim, bî-hânımân,Şimdi bana dağlar mekân,Feryadıma makes olanKühsâra baktım, ağladım.

Kalb-i hazinim ye’s-pûş,Hemrazım oldu hep vuhûş,Karşımda pür cûş u hurûşEnhâra baktım, ağladım.

Firkatle ney feryad-zen,Tanbur ise sevda-fügen,Mızrab-ı gamdan inleyenEvtara baktım, ağladım.

Sen nerdesin ey nazlı yâr,Sinemde aşkın payidar,Kalbimde senden yadigârEsrara baktım, ağladım.

İstanbul, Çukurçeşme, 1317