Hırsız Hasan

Bir kere düşündü Hasanİki kere düşündü HasanSonra Develi'nin Künye köyünden kalktıKayısı ağaçlarının çiçek açtığı bir gündeYolun üstüne dikildi

Yolun üstünde HasanŞehre doğru yürüyorduSaati sordu kendi kendineCevap veremedi Hasan

Meselâ beş olmalıydı saatSaat beş oluncaSabahın uyanma vaktiydiSabahın uyanma vaktindeYaşama elle tutulur gibiydiEh dedi HasanDemek elimi uzatsamYaşamakBizim sarı öküz gibi geliverecek

Elini uzattı HasanYaşamak biraz öteye gittiBiraz daha biraz dahaDerkenYaşamak şehre indiDurur muydu ya HasanO da şehre girdiYaşamak bir şehrin kapısını çaldıKapı açıldıHasan da kapıyı çaldıKapı duvar kesildiYaşamak yaşamak diye bağırdı HasanYirmisinde bir kadın pencereden baktıYaşamak nerde dedi HasanKadın dudağını büktü

Bir düşündü Hasan,İki düşündü Hasan,Sonra kalktı kahveye gittiAkşama kadar kâğıt oynadıSabahın uyuma vakti geldiOrtalık karardıOrtalık kararıncaHasan o eve gittiYaşamak dedi yavaşçaYaşamakSesi açıkta kaldı Hasan'ınÜşüdüHasan sesini aldı boşluktanHohladı ısıttıSonra koynuna koyduUsulca duvara tırmandıDamın kapısını açtı

Üçüncü katİkinci katBirinci kat derkenYaşamanın olduğu yere vardıElini uzattı HasanYaşamak biraz öteye gittiBiraz daha biraz daha derkenAyağı bir halıya takıldıOndan sonrasını bilmiyor HasanVurdular eline kelepçeyiCandarmalarda insaf ne gezerKoydular Hasan'ı mapusaneyeHasan dışarı baktıYaşamak duvarın dibindeydiElini uzattı HasanYaşamak biraz öteye gitti