Nevzat Üstün

Aşk İçin Bir Şiir

Seni seviyorum..Nasıl yoğun, nasıl ince..Balığın oltadan kurtulması,Ben seni öyle seviyorum işte..Yalanı yok bunun.Kaçan insanı, tutkularıysa durmadan kovalayanGöğüslerinse, dudaklarınsa, oralarınsaUyumuş uyanmışlığınsaÖlüp ölüp dirilmişliğimseYalanı yok bunun.Yağmurlar içinde yürüyorsun kimi zaman,Ağır usul geçiyorsun kavgalarımın yanındanKimi zaman sendyim tükenmez coşkunluklarımlaKimi zaman bir güvercin gibisin, salt yem için avucuma konan.

(...)

Bir coşkunluktur her şey.Coşkunluktur elinden tuttuğum çocukCoşkunluktur kadın bedeninin her bir yanıBir büyük coşkunluktur erkek.Coşkunluktur DoğaAklın coşkunluğudur yürümek Uzay'daMilyonlarca yıldır coşkundur canİlk adımı bir yavru geyiğinİlk öpüşmesi genç kızlarınBenim seni ilk görmemCoşkunluğun ta kendisidir...

Şiirde geçen sözlük kelimeleri