Onlar Ki

(1)yola çıkupuzun yürüvurulmuş çocuk başları aramazeytin dalında asılı kızınçıplaklığında kalmaalev dalgası saçlarını rüzgara yatırYÜRÜ

havadaelden ele devşirilen barışın sesi darhavadakuşatma içinde dövüşenler varhavayı koklahavayı dinleCOŞ

onlar kibu yoldanmavi gözlü kızzeytin dalına asılmadangüneşin alnacına koştularbarışa bayrak oldularbayrağı alkavgayı alKOŞ

(2)onlar kiyangınlı ufuklardan yangınlı ufuklara at sürdülersusuz ve aç topraklara yapışmış karınlarıdağlarım kadar mavi umutlarıve bir çiçek gibi güneşearzuyla gerinen kadınlarıkızlarıve erkekleriylemerttilerbuğdayın sarısındaninsanın arısındankavganın yarısındandönmedilerve onlar kiyolumuza çam kokuluumutlarıylagüneşi serdiler

(3)yola çıkacılara dalmaalnını dağ serinliğine yaslaunutmabütün sokaklar kent alanlarına çıkarbütün ırmaklar denize akarve makineler tarlalar insanlarsenden yanaonlarıUTANDIRMA

bu bir özlembu bir türkübu bir emir

havayı koklahavayı dinleKOŞ

haziran 1982