Kirli Gömlek

yiğidim yiğit olmasına yayanık türkülere vurmayın benitutuşur dizelerim sonraherbiri yıldız kenti halinde

kardeş yıldızlar anamız birdiraynı sevdaya yalınkılıçsoyunduk işte yatıyoruzgece içinde zindan içinde

acılardan söz etmezdimannem düşmeseydi usumayıl yıl üstüne bindi de öpemedimelime benzeyen elini annemin

geceleri inen sezsizlikumarsız açan eski yaradırişte gene yükseldi duvarlaretme gözlerim koru kendini

ayıklasam dizelerimdenacıyı ölümü şu duvarların neminikirli gömleğimi kokluyormuş annemkoklasın şiirimi sıcak bir ekmek gibi

ocak-nisan 1982