Bulutları Kıvırcık

yil dört mevsim on iki ayyil üçyüzaltmisbes günolur olmaz yerindegecenin ve gündüzüntenimde uyaniyor seninçiglik çigliga teninkütür kütür kirmizikaniyor elimde bir karpuzne bir uyku gecelerimdene düs ne bir huzurelmaya sakalimi sürtüyorumyanaklarin düsünce aklimaegilip aliyorum kirazi islakdudaklarini alir gibi agzimagözlerinden akiyor ardarda kaç kugusonra bütün kugu egimleri boynundaomuzlarinda sirtinin olugundasaçlarin bir gümüs ugultuuçup uçup ellerimi arananmemelerin degirmi bugusubelinbelinin çukurudeli edecek benidurduk yerde baslayankalçalarindaki müzikve çisil çisil uyanmisbulutlari kivircik..felâket hüzünbir bahar bir kus uçursa hüznünsevgilim kus bahçesine döner yüzünbüsbütün uçurmali oysa geceme senibilerek isteyerek unutup herseyiaçligi surada kavgayi oradamilitani sorguda isçiyi sokaktaparmaklarinizda gün boyu günesbögürtlen yer gibi temmuz gecelerindemosmor sevismeliyiz seninle sabaha kadar(MÜEBBET TÜRKÜSÜ / 1987)