Anımsamak Kuşları

I

çatıların üzerinde yürürdü serçelerkanatlarından günışığı dökülürdüciğerleri sökülür gibi öksürürdüyokuşa vurdukça erkenci işçiler

ekmeğinin yanına güneşi koyupusulca bakkaldan çıkan çocukbir çift kanat açardı köşedeben dönerdim geceyarılarındanüstüm başım çatışma içinde

sardunyaların arasında penceredesen taze bir badem gibi dururdunbeni her sabah böyle vururdunçekip gözlerine mahmur bulutu

günaydın derken salt dudaktınbiri seni mutlaka öpüyordubana mı öyle geliyordusen mi çok ufaktın

saçlarında miniminnacık papatyaardında çiçek bahçesiayıp bir söz gibi yürürdüngözlerimi alıp götürürdünkörleme kalırdım

gidişini görüp de dönüşünü beklememek olur mubeklerdim tahtaya gömülen çiviler gibibluzunun altında kanatlanan çifte kumruyubiraz köylü biraz burjuvasanırım kalçalarından almıştıo felaket huyu

II

kimdin neydin neciydinbenim fikrim yoktusenin yaşın ve korkunkimi vakit konuğu olurdunduvar diplerinde kalleşölümlerin kokladığı evimin

tomurcukları patlayan bir dal gibi gülerdinkahve içtiğimiz fincanapencereye kilime duvaratabakta dilimlenmiş elmayaçın çın mavi saçılırdıen olmadık yerde eteğin açılırdıaklım karışırdı

ne mümkündü görmemek hissetmemekincecik parmaklarında aşkla tüterdideğer değmez dudaklarınabütün sigaralar erkekti

III

sen hep oralardaydın küçük hoş görüntülerinleben yüzümü rüzgara verirdimsaçımın her telini uzak mavilere götürendenize dönerdim sonrasırtında dalgalar yürüten

terim soğurdubir köpek namlu ensekökümde dururduişkence şuradaydı cezaevi buradayürürlerdi benimle yürüsemuzansam yatarlardı yanımaonlar benim gölgelerimdibir önüme düşerlerdibir ardıma

IV

kapandı üstüme geceyarılarıpolisler sürüklüyordu benikent boydanboya susuyordubulvarda bir ağaçgürültüyle kusuyordu

kapandı üstüme geceyarılarısen yoktunokul arkadaşlarımın adınıtelefon numaralarını sinema kapılarınıöptüğüm ilk kız gibiiçtiğim ilk sigara ilk içkiçıktığım ilk afiş gecesi gibi aklımda tuttumbir senin adınıadını unuttum

anımsamak kuşları

bıçak uçmaları