Anımsamak Kuşları

Içatıların üzerinde yürürdü serçelerkanatlarından günışığı dökülürdüciğerleri sökülür gibi öksürürdüyokuşa vurdukça erkenci işçilerekmeğinin yanına güneşi koyupusulca bakkaldan çıkan çocukbir çift kanat açardı köşedeben dönerdim geceyarılarındanüstüm başım çatışma içindesardunyaların arasında penceredesen taze bir badem gibi dururdunbeni her sabah böyle vururdunçekip gözlerine mahmur bulutugünaydın derken salt dudaktınbiri seni mutlaka öpüyordubana mı öyle geliyordusen mi çok ufaktınsaçlarında miniminnacık papatyaardında çiçek bahçesiayıp bir söz gibi yürürdüngözlerimi alıp götürürdünkörleme k....................