Ağlamak

bir elimde ölüm fermanımbir elimde sevdambirbirine kenetleyip ellerimiyürüdümgecenin bir vaktidirkirli sarı ışığı sokak lambalarınınve karanlığın bilindik sözleriardımdadır

iz tutmuş duvar diplerindetelaşlı adımlarıyla işçilerintedirgin korkulu akışıve donup kalmış akşamlarıkapı önlerinden kadınlarınçocuklarını kollarından kapışı

kentin damarı sokaklardanel ayak çekilmiştirkan çekilmiştircan çekilmiştiratmaz atardamarları kentinbu kent istanbul kentidiryedi tepesinde yedi hançer vardıröyle savrulmaz her rüzgardakolayına gülmezyas tutuyor eteklerive yalandır cümbüşlü şarkılardaistanbul kenti

kentin sokaklarında beniadım adım dolaştıran nediryalnızmı kalmak istiyorumkarışmak mı yoksa kalabalığa

belkibelki de değilama yadsımak neye yararmutlak seni arıyorumseni direncimin genç anasıseni gözlerimin karasıhazır kırmışken yasaklarıve örülmeden gözlerime ağlamanın ayıbıacının çocukları gibikoyup başımı göğsümeyüreğimi döke dökeağlamak istiyorumağlamak istiyorumağlamak

( mart 1982)