Ecel Mihriban Olur

Kasîde

Gamzen ne dem ki tiğ çekip hûn-feşân olurUşşâk-ı dil-figâra ecel mihribân olur

Çeşmin o Kahraman-ı gazab-nâkdir seninKim hışmı zâil olsa dahi bî-emân olur

Kim gördü böyle Hindû-yı mest-i kemin-küşâKim bir hadengi âfet-i can-ı cihan olur

Müjgânlarınla seyreden ol ebruvanı derBirden bu denlü tir nice der-kemân olur

Gamzen suâle başlasa uşşâka her müjenGûya lisân-ı hâl ile bir tercemân olur

Gamzen görür itâb ile öldürdüğün biziDurmaz girişme dahi ana hem-zebân olur

Bu nâz u nigâh-ı tegâfül ki sende varHızr olsa âşıkın sebeb-i terk-i cân olur

Sen böyle nâz u şîve satınca gedâlaraNarh-ı metâ-ı derd ü belâ râygân olur

Yeksân ise yanında seven sevmeyen seniHûbâna bu muâmeleden çok ziyân olur

Râzî değilse ger buna nâmûs-ı dilberîUşşâka derse böyle ihânet yamân olur

Her nâ-mahâlle ruhsat-ı nezzâre ya nedenBir gün demez misin ki mahallinde kan olur

Dil bu hevâ ile kafes-i teng-i sînedeMânend-i mürg-i bâl-şikeste tapân olur

Kim gülşen-i ruhunda vere nağmeye karârTâ ol zamân ki bâğ-ı cihân pür-hazân olur

Fikreyleyince dâm-ı girih-gîr-i zülfünüBir hâlet elverir ki kafes gülsitân olur

Zülfün mü ya gezende siyeh mâr-ı hambehamKim pâsbân-ı genc-i nihân-ı miyân olur

Yahut hümâ şikâr edici şâhbâzdırDâim hevâ-yı sayd ile bî-âşiyân olur

Gâhi halka durur pîç ü tâb ileTuğr-yi hükm-i pâdişah-i hüsn ü ân olur

Gâhî ki deste deste yatur yerde gûyiyâÇârûb-ı âsîstân-ı memâlik-sitân olur

Ol safder-i yegâne ki tâb-ı mehâbetiCevşen-güdâz-ı Tehmeten ü Kahramân olur

Diller döyer mi görmeğe cenk içre nîzesinOl dem ki hûn-ı düşmen ucundan revân olur

Saflar düzüp hücûm edicek hayl-i düşmeneDehşetle âsumân u zemîn pür-figân olur

Oklar sihâm-ı kavs-i kazâdan nişân verirPeykân-ı tîr ise ecel-i nâgehân olur

Evc-i hevâda sıyt-ı çekâçâk-ı tîğdanÂvâz-ı ra'd u sâika reh güm-künân olur

Sensin o saf-şiken ki yazılsa menâkıbınHer muhtasar rivayeti bir dâsitân olur

Hakka benem ol nâdire-perver ki her sözümBir tuhfe gibi elden ele armağân olur