Bak Sitanbûl'un Şu Sadâbad-nev Bünyanına

Bak Sitanbûl'un şu Sadâbad- nev bünyanınaÂdemin canlar katar âb u hevâsı canına

Ey sabâ gördün mü mislin bunca demdir âleminPüşt-i pâ urmaktasın İran'ına, Turan'ına.

Ey felek insaf, ey mihr-i cihân-ârâ âmânBir nazîri var ise söylen konulsun yanına.

Ben de bilmem böyle rûh-efzâlığın aslın meğerHızr tohm-ı ömr-i câvîd ekti nahiistanına.

Sizde böyle müşk olur mu deyü hâkinden birazAh göndersem, sabâ ile Huten hakanına.

Cedvel-i sîm içre âdem binse bir zevrakçeyeİstese mümkin varılmak cennetin tâ yanına.

Olsa Kisralar zamanında ya Firdevsf anıEylemez miydi şeref Şehnfime'nin unvanına.

Cûş kıl ey rûh-ı Kâvus, ey revan-ı Cem, işit:Ben kapılmam ehl-i târihin sühan-sencamına.

İkiniz de olmamış mâlik ana, aldım haberÇerh-i pîrin and verdim dinine îmanına.

Dersiniz kim! "Çerh-i pîre yok yere verdin kasem,Kim o bî-îmandır anın kim bakar îmanına? ".

Vaktinizde cerh âmenna ki bî îman idi,Ehl-i dil makrûn idi endûh-ı bî pâyânına.

Şimdi amma ehl-perverdir, müselmândır tamâmOlalı mahkûm Sultan Ahmed'in fermanına.

Şüphesiz Nûşîrevfln'ın tacı başından düşerBaksa tâk-ı ser-bülend-i kasr-ı izz ü sânına.

Müddef-i Osmâniyân içre zamân-ı devletiBenzemiştir nevbahârın mevsim-i nîsfinına