Ağlayan Çocuklar

Kafesli evlerde ağlar çocuklar,Odalarda akşam olurken henüz.O zaman gözümün önünde parlar,Buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz.

Ne vakit karanlık kaplasa yeri,Başlar çocukların büyük kederi;Bakınır, korkuyla dolu gözleri:Ya artık bir daha olmazsa gündüz?

Gittikçe kesilir derken sedalar,Gece; bir siyah el gözümü bağlar;Duyarım, içime sığınmış, ağlar,Bir ufacık çocuk, bir küçük öksüz...