Yeni Dünya'dan

Mart ayı'nınÇalılarla-çırpılarlaÇevrili yolları,Nisan'da Mayıs'daYeşil-yemyeşilBir patlamaylaOrmanlara dönüşüyor.Bu yeni dünya'da,Vatandan uzak olmanınÖzleminin doruğundaMutsuz olsan da;Gözün alabildiğineYeşil bir denizdeMutluluğa doğru koşuyorsun,Yaşama sevinciyle bütünleşiyorsun...

Bu sihirli derinliklerde,Sağanak-sağanakSalkım saçakBoşalan yağmuruToprak değil de sankiYeşil yudumluyor kucaklıyor.Çimler arasından gülümseyenRengarenk kır çiçekleri,Sedef parıltılı güzellikleriyleBir İstanbul özlemiyleİçinizi sızlatıyor kavuruyor,Ankara'da alev alevKorlaşıyor-yanıyor...

Gözleriniz Türkiye'mle bütünleşerek,Seksek oynayan çocuklar gibiBir ileri bir geri sekerek,Okyanuslar boyu gidip gelerekSevdiklerinizi kovalıyor,Düş dünyanız onlarla buğulanıyor.Birden bulutlanıyor gökyüzü,Nemine kavuşurken yeryüzüRenkli hayaller gülümseyerekVe de soluk alıp vererekEnginlere doğru yollanıyor.(Long Island, Mayıs 1991)