Yaşantı

Yolu yarı etmişsen korkma,Yaş elliyi aşmışsa aldırma,Artık yaşasan da olur yaşamasanda;Çünkü alışmışsındır varlığa da yokluğa da...

Bir düş fırtınası götürür seniUzak ülkelerin bahçelerine,Orada ararsın geçmiş günleriniVe de doyumsuz esintilerini,Ellerinle tutarsınKaybolan yılların en güzellerini;Yaprakların döküldüğü güzleriniİçine sindire-sindireDuyarsın yaşarsın,Altmışına-yetmişineMerdiven de dayasan,Seksenlere-doksanlaraUlaşmanın özlemini duyarsın...

Değer mi ki bu kadarUzun ömürlü olmak?Daha yaşamak, daha yaşamakİçin çaba harcamakNeyi değiştirebilir ki?Nasıl olsa bir gün çıkacaksınBu sevimsiz yolculuğa...

Dünya sanki daha mı sevimli ki?Eğer aşkları, çocukları, bulutlarıRüzgârları ve mavisi de olmasa,Böylesine donuk, aldatıcı kahrıÇekmeye değer mi ki?