Yanılgı

Her acının sonundaAçık bir pencere vardırAydınlık bir pencerePAUL ELUARDO açık pencereyiBirkez olsunGörebiliyor musun?Karanlığın ışığınıSeçebiliyor musun?Her ayrılık - her acıDüştüğü yeri yakar,Oysa bireylerinBaşına konan tacı,İçtenlikleKim yürektenOnaylar - alkışlar?Taç, bir kez düşmeye görsün,Yaşantının,Acı - tatlı anılarınınKökündenÖğütüldüğünü görürsün..AydınlığaErişmek içinHangi pencereye koşacaksın,Zifiri karanlıktaYakalayabilirsenKimlerle kucaklaşacaksın?YalnızlığıIslak ve loş bulduğunda;Değil aydınlığaBir tutam ışığa bileÖzlem duyacaksın..Bir karanlık gündüzde,Hangi yüzdeAydınlığı tadacaksın?Ve göremediğinRenkli bahçeleri aşarak,Aradıklarına yaklaşacaksın?Yaklaşsan daBir sağır dev ayna’daUfaldığına - kaybolduğunaYanacaksın,Eski anılarıBırakmayacaksın.Çevren kalabalık olsa da,İç dünya’ndaTek başına kaldığın zamanlardaYaşadığına sevinemeyeceksin,Gülemeyeceksin,Sonsuza dek kederleneceksin..Derin acıyıVe ayrılığı,Bir kezTatmaya gör,Param - parçaYarayı,Tümden - yürektenAlmaya gör;İstesen de - istemesen deBeklesen de - beklemesen deAlnındaki bilinmeyen çizgiyeBir kez ulaşmaya gör.O an penceredenAydınlık mı gelir,Karanlık mı belirir,Bir derin üzüntüyüKezlerce değil,Bir kez tatmaya gör,Işığını - avuntularınıBeklenmedik birandaYitirmeye gör..Pencereyi açabilsen de,Bir çekimlikSoluğa uzanabilsen de,Aydınlığı değilKararlığı görebiliyor musun?Yüreğinden - gözündenKopanları yenidenÇağarabiliyor musun?

Önünde, ya da arkandaAçık aydınlık,Bir pencere de olsa,Onlara doğru yönelecek gücüAyaklarında bulsan da,GörüntülerininÖzlemlerinin peşindenKoşabiliyor - tutabiliyor musun?