Necdet Evliyagil

Toprak

-I-

Hem sana tapmak,Hem de seni yumruklamakGeliyor içimden..Doyurmuşsun, doyurabildiğine,Yaşatmışsın, yaşatabildiğineVe sonunda:Sanki eski dostluğumuzDeğilmiş gibi umurunda,Yutmuşsun - yutabildiğine..Ne doyursaydın,Ne de yutsaydın,Keşke sen göründüğün gibi sessizliğine,Yalnız ve yalnızAyaklarımızın altında kalsaydın.Sana bastığımız,Üzerinde tepindiğimizİçin midir, nedir,Gururunun çiğnendiğini,Biran hesaba katmamışız.

-II-

Üzerine kapanmak,Seninle sarmaş - dolaş olmak,Sen’de doymak;Sen’de aç kalmak içinSana gelmişiz.Tohum olup açılmışız,Filiz olup yeşermişiz.Ölümüzü kabul ettiğin içinSeni sevmişiz,Seninleyiz demişiz.

-III-

Yaşamak için,Evet yaşamak içinSeni, didik - didik etmeye,Mecbur kalmışız.Yalnız birşeyi unutmuşuz:O da vermenin,Almak olduğunu.Bize daima verdiğine göre,Bizi,İstesek deİstemesek de;Sînene çekmenin,Seninle bütünleşmenin,En büyükHakkın bulunduğunu..Ve nihayet:Toprak Ana’daGüldüğümüzü - üzüldüğümüzü,Ağlayıp – sevindiğimiziDüşünmemişiz;Hatıra getirmemişiz..,Herşeyden önceÖlüme inanmak istememişiz.

Temalar